Informacje na stronie
Program
Program Trójkonferencji
Zapraszamy do zapoznania się z programem XXI Trójkonferencji, która odbędzie się w dniach 23–25 października 2026 roku.
W ciągu trzech dni konferencji przewidziano wykłady plenarne, rozmowy, panele dyskusyjne, grupy dyskusyjne, sympozja oraz warsztaty poświęcone najważniejszym pytaniom dotyczącym współczesnej psychoterapii.
Piątek, 23 października
| Godzina | Punkt programu |
|---|---|
| od 11:00 |
Rejestracja uczestnikówOdbiór identyfikatorów i materiałów konferencyjnych. Więcej MniejW tym miejscu można dodać informacje o punkcie rejestracji, wejściu do obiektu, odbiorze pakietów lub pomocy organizacyjnej. |
| 13:30 – 13:45 |
Otwarcie konferencjiWięcej MniejMożna tu dopisać osoby witające uczestników, informacje organizacyjne lub krótkie wprowadzenie do tematyki konferencji. |
| 13:45 – 14:30 |
Wykład plenarny i dyskusja
Historia PsychoterapiiMira Marcinów Streszczenie UkryjW swoim wystąpieniu na temat historii psychoterapii skoncentruję się zwłaszcza na narodzinach psychoterapii jako koncepcji i praktyki, a także na jej początkach w Polsce (do II-giej Wojny Światowej). Wskażę na podwójny rodowód psychoterapii jako metody leczenia oraz na moment w dziejach, kiedy zaczęliśmy używać terminu „psychoterapia” i „psychoterapeuta/ka”. Pokażę jaki wpływ historia tej sfery ludzkiej praksis może mieć na tworzenie się tożsamość zawodowej psychoterapeutów, szczególnie w Polsce. |
| 14:40 – 15:40 |
Rozmowa
Kiedy pierwszy raz pomyślałam/em o sobie „Jestem psychoterapeutką/psychoterapeutą”?
Prowadzi: Justyna Dąbrowska Więcej MniejJedna z najwybitniejszych polskich rozmówczyń, Justyna Dąbrowska, będzie pytać Bogdana de Barbaro, Irenę Namysłowską i Jerzego Pawlika o sprawy bardzo osobiste – o wewnętrzną psychoterapeutyczną inicjację, o początki subiektywnego doświadczenia siebie jako psychoterapeuty oraz o wątpliwości i wahania towarzyszące tej drodze. Wszyscy troje z zaciekawieniem przyjęli propozycję takiej autorefleksji. |
| 15:40 – 16:10 |
Przerwa na kawęWięcej MniejMożna dopisać lokalizację cateringu lub dodatkowe informacje organizacyjne. |
| 16:10 – 16:55 |
Wykład plenarny i dyskusja
Jak rozumieć pojęcie „dobro pacjenta”?Ewa Trzebińska Streszczenie UkryjDobro pacjenta to pojęcie często pojawiające się jako argument w sporach wewnątrz i wokół psychoterapii. Jest traktowane jako coś oczywistego, stanowi w psychoterapii wartość nadrzędną, a przecież bywa różnie rozumiane. Warto jednak je doprecyzować, gdyż wywodzą się z niego najważniejsze zasady określające ukierunkowanie oddziaływań, standardy profesjonalizmu i etyki oraz kryteria oceny rezultatów. Z psychologicznego punktu widzenia dobro pacjenta powinno być rozpatrywane w dwóch uzupełniających się perspektywach, które mogą posłużyć do uściślenia naszego myślenia. Perspektywa pierwsza ma charakter normatywny. Jej podstawę stanowi naukowa wiedza o zdrowiu psychicznym i jego uwarunkowaniach. Na tej podstawie można wyznaczać cele i sposoby ich realizacji tak, by optymalizować funkcjonowanie osób uczestniczących w psychoterapii. Perspektywa druga ma charakter podmiotowy. Bazuje ona na danych z badań dotyczących potrzeb oraz oczekiwań wobec psychoterapii osób, które z niej korzystają. Analiza każdej z tych perspektyw oraz relacji pomiędzy nimi pokazuje złożoność wymagań związanych z faktycznym zapewnieniem w psychoterapii dobra pacjenta oraz wynikające z tego wyzwania i dylematy. |
| 17:05 – 18:35 |
Panel
Psychoterapeuta – czy to wciąż ten sam zawód? cz. I: Nurty, kierunki, integracja?
Prowadzi: Anna Król-Kuczkowska Więcej MniejAnna Król-Kuczkowska proponuje odejście od kolejnej rozmowy o różnicach między szkołami na rzecz pytania o to, co stanowi wspólny fundament psychoterapii. Współczesne badania wskazują, że podstawową jednostką myślenia o psychoterapii powinien być nie tyle nurt czy podejście, ile sam proces terapeutyczny i mechanizmy zmiany. Będziemy rozmawiać o tym, co przedstawiciele poszczególnych modalności uważają za nienegocjowalny rdzeń swojego sposobu myślenia, co mogliby dziś zrewidować w świetle współczesnej wiedzy oraz co powinno pozostać wspólnym standardem wszystkich psychoterapeutów, niezależnie od reprezentowanego podejścia. Zastanowimy się także nad tym, jak zmieniały się poszczególne modalności w czasie – na przykład które niegdyś kanoniczne zasady ich przedstawiciele uznają dziś za wymagające poważnej rewizji. |
| 18.45 – 21:00 |
Wręczanie certyfikatów psychoterapeuty i superwizora SNP i SNTR PTPLampka wina, przekąski, muzyka. Więcej MniejMożna dodać szczegóły dotyczące przebiegu wydarzenia, miejsca spotkania oraz informacji dla osób odbierających certyfikaty. |
Sobota, 24 października
| Godzina | Punkt programu |
|---|---|
| 8:30 – 9:45 |
Bloki równoległe
Grupy dyskusyjne, sympozja, warsztatySzczegółowy harmonogram będzie podany w późniejszym terminie. Więcej MniejTu można dodać listę sal, prowadzących, tematów warsztatów albo link do osobnego harmonogramu bloków równoległych. |
| 10:00 – 11:15 |
Bloki równoległe
Grupy dyskusyjne, sympozja, warsztatySzczegółowy harmonogram będzie podany w późniejszym terminie. Więcej MniejTu można dodać opisy poszczególnych spotkań, nazwiska osób prowadzących i informacje o zapisach. |
| 11:15 – 11:45 |
Przerwa na kawęWięcej MniejMożna dopisać lokalizację cateringu lub inne informacje organizacyjne. |
| 11:45 – 12:30 |
Wykład plenarny i dyskusja
Czy i komu zagraża sztuczna inteligencja?Maciej Pilecki Streszczenie UkryjDzwoniła Z. Jestem spóźniony ze streszczeniem. Odkładam, bo nie wiem jak je zrobić. Trochę się denerwuję, bo publiczność wystąpienia będzie wymagająca. Streszczenie lepiej pisać jak ma się już gotowe wystąpienie, no ale trudno. Październik jeszcze daleko. Tak się zastanawiam. To streszczenie może być bardziej patetyczne, histeryczne albo intymne. Patetycznie można by je rozpocząć od stwierdzenia, że jesteśmy oto uczestnikami największej rewolucji technologicznej w dziejach ludzkości. Histeryczny początek byłby o zagrożeniu, jakie dla świata niesie sztuczna inteligencja. Początek intymny opowiadałby o osobach, dla których programy sztucznej inteligencji stają się źródłem wsparcia emocjonalnego czy rad. Nie, ten histeryczny też mógłby być trochę intymny, bo mógłby opisać historię osób, które w oparciu o informacje od AI wybrały metodę samobójstwa czy przygotowały się do ataków terrorystycznych. Ostatecznie będzie to napisane przez człowieka streszczenie pełne wątpliwości, sprzeczności, skojarzeń i emocjonalnych uwikłań. Będzie wynikać nie tylko z wiedzy, ale i uczuć oraz własnych poglądów. No i jeszcze trzeba popracować nad gramatyką i zadbać, żeby za wiele razy jedno słowo nie powtarzało się w tekście. Jak piszę pierwszą wersję, umysł tego nie ogarnia. Ciekawe jak to napisze moje AI? AI, napisz mi streszczenie na 176 słów wystąpienia na Trójkonferencję skierowany do psychoterapeutów i terapeutów rodzinnych, w którym poruszać będę kwestie związane z ryzykiem ale też szansami, jakie AI niesie dla uprawiania psychoterapii. AI: Proponowane wystąpienie dotyczy rosnącej obecności sztucznej inteligencji w obszarze psychoterapii oraz jej znaczenia dla praktyki psychoterapeutów i terapeutów rodzinnych. Omówię główne obszary zastosowań AI, w tym narzędzia wspierające diagnozę, monitorowanie postępów, psychoedukację oraz kontakt z pacjentem między sesjami. Zostaną przedstawione potencjalne korzyści, takie jak zwiększenie dostępności pomocy, personalizacja oddziaływań i odciążenie systemu ochrony zdrowia. Jednocześnie zwrócę uwagę na istotne ryzyka, obejmujące kwestie poufności danych, błędy algorytmiczne, nadmierne uproszczenia procesów klinicznych oraz możliwość osłabienia relacji terapeutycznej. Szczególne miejsce zajmie refleksja nad granicami odpowiedzialności zawodowej, rolą superwizji oraz potrzebą krytycznej oceny narzędzi cyfrowych. Zaproponuję praktyczne wskazówki dotyczące bezpiecznej integracji AI w pracy klinicznej, z uwzględnieniem standardów etycznych i prawnych. Celem jest wsparcie uczestników w świadomym i odpowiedzialnym korzystaniu z nowych technologii, przy zachowaniu centralnej roli relacji terapeutycznej oraz autonomii pacjenta. W wystąpieniu odniosę się także do aktualnych badań oraz przykładów klinicznych, które ilustrują zarówno użyteczność, jak i ograniczenia tych rozwiązań. Przedyskutuję możliwe scenariusze rozwoju technologii oraz ich wpływ na kształcenie przyszłych terapeutów, organizację opieki i relacje w systemie ochrony zdrowia. Zachęcę do dialogu i wymiany doświadczeń między uczestnikami. |
| 12:45 – 14:00 |
Panel
Psychoterapia – czy to wciąż ten sam zawód? cz. II: Formy, obszary, zastosowaniaProwadzi: Barbara Józefik Udział biorą: m.in. Iwona Kozlowska-Piwowarczyk, Robert Maliński i Katarzyna Sitnik-Warchulska, Dorota Reguła, Katarzyna Ślezak. Więcej MniejBarbara Józefik będzie rozmawiała o różnorodnych kontekstach, w których współcześnie pracują psychoterapeuci. Uczestnikami panelu będą osoby zatrudnione m.in. w szpitalach psychiatrycznych, Centrach Zdrowia Psychicznego (na pierwszym poziomie referencyjnym), szkołach i poradniach, ośrodkach pomocy społecznej, więziennictwie, gabinetach prywatnych oraz ośrodkach interwencji kryzysowej. Co ich łączy, a co pozostaje specyfiką poszczególnych ram instytucjonalnych? Jakie trudności i jakie korzyści wiążą się z pracą psychoterapeuty w różnych miejscach i formach organizacyjnych? |
| 14:00 – 15:00 |
Przerwa obiadowaWięcej MniejMożna dodać informacje o miejscu lunchu, godzinach wydawania posiłków lub zasadach cateringu. |
| 15:00 – 16:15 |
Bloki równoległe
Grupy dyskusyjne, sympozja, warsztatySzczegółowy harmonogram będzie podany w późniejszym terminie. Więcej MniejTu można dodać listę tematów, sal, prowadzących i opisów warsztatów. |
| 16:30 – 17:45 |
Bloki równoległe
Grupy dyskusyjne, sympozja, warsztatySzczegółowy harmonogram będzie podany w późniejszym terminie. Więcej MniejTu można dodać listę tematów, sal, prowadzących i opisów warsztatów. |
| 17:45 – 18:15 |
Przerwa na kawęWięcej MniejMożna dopisać lokalizację cateringu lub komunikaty organizacyjne. |
| 18:15 – 19:30 |
Rozmowa
Jak nas widzą z zewnątrz?Prowadzi: Jerzy Dmuchowski Udział biorą: Renata Lis, Przemysław Sadura, Tomasz Stawiszyński Więcej MniejJerzy Dmuchowski zapyta Renatę Lis, Przemysława Sadurę i Tomasza Stawiszyńskiego, jak z perspektywy swoich doświadczeń społecznych postrzegają współczesną psychoterapię i psychoterapeutów. Co budzi ich niepokój lub wątpliwości, a co fascynuje? Rozmowa będzie dotyczyła stereotypów związanych z psychoterapią oraz jej wpływu na współczesną kulturę. |
| 19:30 – 21:00 |
Wręczenie nagrody im. Andrzeja WiśniewskiegoPrzewodnicząca Zarządu Sekcji Psychoterapii Bogusława Piasecka Więcej MniejDwugłos poświęcony znaczeniu praktyki opartej na dowodach w psychoterapii. Odczytanie listy psychoterapeutów i superwizorów certyfikowanych przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne w latach 2023–2026Przewodnicząca Zarządu Głównego PTP Anna Zajenkowska Lampka wina Więcej MniejMożna tu dodać linki do dokumentów lub dodatkowych materiałów. |
Niedziela, 25 października
| Godzina | Punkt programu |
|---|---|
| 8:15 – 9:15 |
Bloki równoległe
Grupy dyskusyjne, sympozja, warsztatySzczegółowy harmonogram będzie podany w późniejszym terminie. Więcej MniejRozmowa dotycząca doświadczeń, tożsamości i praktyki psychoterapeutycznej osób obcego pochodzenia pracujących w Polsce. |
| 9:30 – 10:30 |
Bloki równoległe
Grupy dyskusyjne, sympozja, warsztatySzczegółowy harmonogram będzie podany w późniejszym terminie. Więcej MniejRozmowa dotycząca doświadczeń, tożsamości i praktyki psychoterapeutycznej osób obcego pochodzenia pracujących w Polsce. |
| 10:45 – 12:15 |
Dwugłos
Praktyka oparta na dowodach – co to naprawdę znaczy?Anna Król-Kuczkowska i Rafał Styła Streszczenie UkryjAnna Król-Kuczkowska Evidence-based practice jako zinstytucjonalizowana pokora: czy terapeuta potrafi rozpoznać, że się myli? Badania naukowe, doświadczenie kliniczne oraz perspektywa pacjenta nie integrują się same. Potrzebują architektury podejmowania decyzji, która pozwala terapeucie formułować hipotezy, sprawdzać je i zmieniać, gdy przebieg leczenia im przeczy. Współczesna psychoterapia coraz wyraźniej przesuwa punkt ciężkości z wyboru nazwy metody (czyli paradygmatu), na rozpoznawanie procesów zmiany u konkretnej osoby. Wystąpienie proponuje rozwinięcie EBP o trzy uzupełniające perspektywy: evidence-framed psychotherapy, w której wiedza naukowa wyznacza ramy, granice i prawdopodobieństwa; practice-based evidence, traktującą codzienną praktykę jako źródło wiedzy; oraz feedback-informed practice, czyli systematyczne sprawdzanie, czy terapia rzeczywiście pomaga temu pacjentowi. Do trzech klasycznych źródeł EBP dołącza więc nie tyle czwarte źródło, ile ciągły strumień danych wytwarzanych przez konkretną terapię. Pytanie „czy ta metoda działa?” zostaje uzupełnione pytaniami: dla kogo, poprzez jakie procesy, w jakim kontekście – i czy działa właśnie teraz, na tym etapie leczenia? W centrum tak rozumianej EBP znajduje się kliniczna falsyfikowalność: zdolność do określenia, po czym rozpoznamy, że nasze rozumienie lub sposób pracy nie pomaga. Najbardziej evidence-based praktyką może być nie ta, która najwierniej realizuje protokół, lecz ta, w której psychoterapeuta najwcześniej zauważa własny błąd i potrafi uczyć się z przebiegu terapii – razem z pacjentem. dr. hab. Rafał Styła Praktyka oparta na dowodach (EBP) pierwotnie oznaczała równoprawną integrację trzech źródeł wiedzy: doświadczenia klinicznego, wyników badań naukowych oraz preferencji pacjenta. Termin ten bywa jednak stosowany w sposób zdeformowany – funkcjonuje jako synonim Evidence Supported Treatment (EST), czyli dominacji aspektu badawczego i wyboru wyłącznie z gotowych list zatwierdzonych metod. W ramach Koalicji dla Psychoterapii dyskutowano nad tym problemem, proponując alternatywnie termin „praktyka oparta na trzech źródłach wiedzy”, by odzyskać pierwotny sens EBP. Powrót do oryginalnej definicji oznacza ciągłą negocjację między tymi źródłami – nie mechaniczne stosowanie wytycznych, lecz nieustanny dialog. Odrzucenie którejkolwiek z tych perspektyw osłabia psychoterapię jako profesję. Brakuje jednak klarownych wskazówek, jak tę dialektykę prowadzić w praktyce. Wystąpienie proponuje kilka zasad pomocniczych oraz wyznacza wyraźne strefy „no go” – sytuacje, w których jedno źródło (np. badania wskazujące na szkodliwość interwencji, jak masowy debriefing, lub teorie wykraczające poza obszar naukowy) powinno przeważyć nad pozostałymi. Prawdziwa integracja trzech źródeł może wspierać rozwój psychoterapii w Polsce i stanowić oś łączącą różne środowiska. |
| 12:15 – 12:30 |
Przerwa na kawęWięcej MniejMożna dodać informacje o osobach prowadzących dyskusję końcową, podziękowaniach lub dalszych komunikatach organizacyjnych. |
| 12:30 – 13:15 |
Rozmowa
Jak być polskim psychoterapeutą innego pochodzenia?Prowadzi: Rafał Radzio Udział biorą: Cveta Dimitrova, Evgenios Ioannou, Armen Mekhakyan Więcej MniejPsychoterapia w Polsce rozwija się w coraz bardziej różnorodnym społeczeństwie. Co oznacza przynależność do środowiska psychoterapeutów, gdy własne doświadczenie kulturowe, język czy pochodzenie różnią się od doświadczeń większości pacjentów? Rafał Radzio będzie rozmawiał o tym z Cvetą Dymitrową (Bułgaria), Evgeniosem Ioanniou (Cypr) i Armenem Mekchakyanem (Armenia). |
| 13:15 – 14:15 |
Stan prawny psychoterapii w Polsce – gdzie jesteśmyŁukasz Müldner Nieckowski, Anna Grzelka Więcej MniejKwestie prawne dotyczące psychoterapii w Polsce od lat budzą wiele pytań i dyskusji. Jak wygląda obecna sytuacja zawodu psychoterapeuty? Jakie wyzwania stoją dziś przed środowiskiem w obszarze regulacji, standardów oraz dalszego rozwoju? Podczas spotkania Łukasz Müldner-Nieckowski i Anna Grzelka przedstawią aktualny stan prac oraz działania Komisji ds. Inicjatyw Badawczych w Psychoterapii, przybliżając najważniejsze zagadnienia związane z przyszłością zawodu i miejscem psychoterapii w systemie ochrony zdrowia. |
| 14:15 – 14:45 |
Uwagi końcowe i zamknięcie konferencjiWięcej MniejMożna dodać informacje o osobach prowadzących dyskusję końcową, podziękowaniach lub dalszych komunikatach organizacyjnych. |
Szczegółowy program bloków równoległych
Sympozja, grupy dyskusyjne, warsztaty i wystąpienia odbywające się równolegle w poszczególnych pasmach programu ( pobierz program bloków równoległych jako plik pdf ).
Sobota, 24 października
Rodzicielstwo XXI
Lidia Popek, Agnieszka Kalwa, Bożena Hrycan, Katarzyna Kwaśny- Czehak
Tożsamość terapeuty rodzinnego – między historią a wyzwaniami współczesności
Katarzyna Morajda, Anna Bodzek, Katarzyna Czaczuń, Bogusława Piasecka, Katarzyna Rudnicka
Magdalena Kosicka, Anna Strug
O uczeniu się od Casementa…
Jan Świerszcz
„Ja tylko pytam” – jak odróżnić ciekawość terapeutyczną od uprzedzeń i postawę niewiedzy od ignorancji?
Milena Karlińska-Nehrebecka
Motywy wyboru podejścia terapeutycznego przez psychoterapeutów – badania i doświadczenia.
Konrad Banicki
Sokratejskie i stoickie inspiracje psychoterapii poznawczej, czyli czym konkretnie ma być poznawcze badanie siebie.
Wojciech Stefaniak
Rzemiosło duszy? O możliwości opisu psychoterapii przez arystotelesowską kategorię techne
Renata Kałucka-Kokot, Katarzyna Fenik-Gaberle
Czy w twoim gabinecie można rozmawiać o przemocy? O uwikłaniu psychoterapeuty w doświadczenie
Natalia Ostoïc, Grzegorz Iniewicz
Przeniesienie – ewolucja pojęcia i jego kliniczne znaczenie.
Anna Nowak
Dwie perspektywy, jeden pacjent – współpraca psychiatry i psychoterapeuty jako wyraz dojrzałej tożsamości zawodowej
Krzysztof Sołtys
Psychoterapeuta i psychiatra współpr. czy rywalizacja?
Przemysław Łukasiewicz
Między zawodem a kompetencją kliniczną: psychoterapia w kształceniu specj. Psychiatrów
Danuta Golec
Rola wiedzy i niewiedzy w procesie psychoterapii. Czy AI może zastąpić psychoterapeutę?
Agnieszka Chrzczonowicz
Psychoterapeuta pod presją – Refl eksja nad istotą zawodu w świecie przyspieszenia, AI i kultury terapeutycznej
Katarzyna Chodorowska, Oliwa Szczuka – Rodzeń
AI jako nowe środowisko refl eksji emocjonalnej pacjenta
Lidia Zabłocka-Żytka, Amelia Mądra
Jak się mamy? O zmęczeniu współczuciem wśród psychoterapeutek. Pilotaż
Mateusz Kozioł, Maciej Naruszewicz
Czy zasoby i refl eksyjność chronią psychoterapeutów przed wypaleniem?
Joanna Pyrak
Kiedy ze sceny zejść?
Dobrostan psychoterapeutów we współczesnej praktyce klinicznej
Krystyna Sosnowska, Władysław Sterna, Armen Mekhakyan
Psychoterapia oparta na danych naukowych
Bogusława Piasecka, Monika Jańczak, Sylwia Kita, Katarzyna Poniatowska, Anna Zajenkowska
Monika Wójcik- Przybyłowicz, Paweł Dębski, Monika Garczarczyk, Dorota Turska-Czyż, Sławomir Czubernat
Między przekonaniem a objawem: znaczenie teorii spiskowych w obrazie objawów lęku i depresji oraz stresu u pacjentów hospitalizowanych psychiatrycznie
Justyna Kłosowska- Belda, Magdalena Lasik, Marta Drażyńska, Michał Adamski, Monika Piasecka, Mirosław Michalak, Anna Szczepanik, Anna Rudkowska– Mytych
Psychoterapia grupowa wczoraj i dziś
Lena Kaszycka
„Tu i teraz” psychoterapii grupowej – jak dziś wygląda praca psychoterapeuty grupowego w placówkach NFZ, NGO i ośrodkach prywatnych. Dyskusja na temat perspektyw: możliwości i ograniczeń.
Katarzyna Moczulska, Robert Szostek – i inni
Superwizja psychoterapii – między standardem a zmianą
Aldona Czajkowska
Inny pacjent, inne kompetencje. Czego nie uczy szkolenie dla psychoterapeutów dorosłych w pracy z dziećmi, młodzieżą i ich rodzicami?
Karolina Wasilewska-Dudek
Psychoterapia na oddziale psychiatrycznym – między oczekiwaniami systemu a potrzebami pacjenta.
Jakub Kryński
Wieża Babel czy orkiestra? Poszukiwanie wspólnego języka między diagnozą psychiatryczną, psychologiczną i psychoterapeutyczną w zespole oddziału dziennego w leczeniu pacjentów z zaburzeniem osobowości.
Wojciech Sowa
W poszukiwaniu tożsamości terapii par. Jej właściwości i perspektywy rozwoju.
Karolina Talarczyk
Od teorii systemów do wspólnej nieświadomej fantazji: Historia i współczesność pracy z parą.
Barbara Czardybon
Integracyjna psychoterapia pary jako proces nastawiony na rozwijanie autentycznej bliskości i współzależności w diadzie romantycznej
Agnieszka Iwaszkiewicz
Dyrygent i świadek. O paradoksie zawodu psychoterapeuty grupowego.
Katarzyna Pokropska
Suwaki tożsamości – między ramą, a elastycznością – styl terapeuty grupowego jako czynnik kształtujący proces grupowy
Kości niezgody – rozmowa o tym co dzieli. O co się spieramy? Czy kompromis jest możliwy? Debata przedstawicieli różnych stanowisk
Zofia Milska-Wrzosińska — i inni
Monika O. Jańczak, Emilia Soroko
Kto opowiada historię psychoterapii? Głos pacjentów i terapeutów w badaniach jakościowych
Anna Cierpka, Natalia Dudek
O uważności dla niepoliczalnego. Zastosowania paradygmatu jakościowego w badaniach nad psychoterapią
Lidia Cierpiałkowska, Emilia Soroko, Monika O. Jańczak, Dominika Górska, Aleksandra Kubiak-Frątczak
Markery zakłóceń sojuszu terapeutycznego w procesie psychoterapii psychodynamicznej – badania jakościowe psychoterapeutów
Monika O. Jańczak, Marianna Izbaner, Victor Blüml, Emanuele Preti, Emilia Soroko
Jak pacjenci doświadczają otrzymania diagnozy zaburzenia osobowości w psychoterapii skoncentrowanej na przeniesieniu (TFP)? Badanie jakościowe
Weronika Kałwak
Oparty na Superwizji Zogniskowany Wywiad Grupowy – studium przypadku zastosowania partycypacyjnych metod w działaniu w jakościowych badaniach psychoterapii
Michał Melonowski, Renata Mizerska
Superwizja – droga do samodzielności zawodowej psychoterapeutModelowanie etycznego wymiaru pracy psychoterapeuty
Wanda Szaszkiewicz, Armen Mekhakyan
Jak uczyć, żeby nauczyć. Relacja jako fundament kształcenia psychoterapeutów
Ewelina Wiśniewska-Michalczyk
Kiedy pacjent nie przychodzi sam. Psychoterapia dzieci i młodzieży jako odrębna praktyka zawodowa
Aleksandra Chomicz, Alicja Krystyniak-Laskowska
Między lojalnością a własnym głosem — psychoterapia grupowa dzieci doświadczających rozstania rodziców
Anna Gryczewska-Jowsa
Granice, bunt i zależność Proces grupowy i kompetencje terapeutyczne w pracy z dziećmi, nastolatkami i dorosłymi
Michał Głuszek
Tożsamość psychoterapeuty. O mentalizowaniu siebie i swojego szkolenia.
Paweł Holas, Marcin Obrębski
Kiedy psychoterapeuta i psychoterapia szkodzi?
Katarzyna Czajkowska-Łukasiewicz Anna Zajenkowska
Jak przebiega zmiana w psychoterapii grupowej? Wpływ narcyzmu na zmiany objawowe u pacjentów z trudnościami osobowościowymi
Małgorzata Pięta-Lendzion, Anna Gryczewska-Jowsa
Psychodynamiczna psychoterapia grupowa z nastolatkami – między psychoanalityczną intuicją a współczesną metodologią badań ilościowych (grant badawczy IPA
Ewa Maria Karolczyk , Ewa Bujoczek
Psychoterapeuta. Pacjent. Psychoterapia. Obecność w sieci jako przestrzeń komunikacji, kreacji i wypływu.
Sylwia Sitkowska, Ewa Miturska, Damian Szestopałko, Ewelina Skotnicka
Sztuczna inteligencja a zawód psychoterapeuty – nowe narzędzie, nowe zagrożenia, nowe pytania o tożsamość
Ada Jakimowicz
Technologia a myślenie kliniczne: między wsparciem a odpowiedzialnością
Niedziela, 25 października
Sylwia Burak
Tożsamość psychoterapeuty na pediatrycznym oddziale somatycznym.
Katarzyna Wójtowicz, Joanna Sweklej
Religijne radzenie sobie, sprężystość psychiczna a poziom dobrostanu psychicznego osób chorujących przewlekle.
Marianna Izbaner
Osobowość w chorobie somatycznej
Marzena Joanna Wawerska-Kus
Nie taki diabeł straszny…” – czyli o lęku psychoterapeutów dotyczącym osób z uzależnieniem (co z tego lęku wynika i skąd wynika on sam).
Jan Dyba
Trudna droga do nieświadomości – status naukowy hipnozy klinicznej i terapeutycznej oraz związane z nią kontrowersje, a tożsamość psychoterapeuty
Monika Kisielewska
Psychoterapia niewerbalna-czy to zawód, czy to psychoterapia?
Joanna Sowińska
Jak pracować terapeutycznie w czasach radykalnie obniżonej odporności psychicznej?
Katarzyna Panasiuk
Wczoraj – dziś – jutro. Czy świadomość własnej drogi zawodowej ma znaczenie w pracy psychoterapeuty?
Jolanta Paruszkiewicz
Wpływ technologii cyfrowej na mózg dzieci i młodzieży, zmiana jakościowa i ilościowa, implikacje psychoterapeutyczne
Karolina Krzysik-Klemanów, Iwa Magryta-Wojda
Od chaosu do myślenia. Grupa wsparcia dla rodziców dzieci neuroatypowych jako przestrzeń odzyskiwania orientacji.
Lidia Kulikowska
Efektywna psychoterapia i efektywny psychoterapeuta — czego możemy dowiedzieć się z badań nad ISTDP?
Ireneusz Sielski
Czas na aromatyczną kawę – czyli jak Flash Skoncentrowany na Teraźniejszości skutecznie, szybko i subtelnie leczy traumy.
Tomasz Prusiński
Ta sama relacja, różne spojrzenia. Co rozbieżności między ocenami sojuszu psychoterapeutycznego mogą ujawniać o postawie psychoterapeuty wobec własnej pracy?
Izabela Butniewicz
Ucieleśnione oparcie w współtworzeniu estetyki kontaktu z pacjentem
Katarzyna Starowicz
Tożsamość superwizora psychoterapii psychodynamicznej – rola metody w procesie superwizji.
Anna Strojna, Aleksandra Solarz
O budowaniu tożsamości zawodowej, czyli dylematy młodych psychoterapeutów i superwizorów aplikantów w procesie superwizji.
Marcin Hermanowski
Badania dotyczące życia zawodowego i prywatnego psychoterapeutów
Weronika Kałwak
Projekt EnvironMental Health Practitioners
Jarosław Gliszczyński
Co to oznacza, że w naszym kraju psychoterapeuta staje się zawodem zaufania publicznego?
Dyskutanci:
Bogusława Piasecka, Maciej Wilk, Maciej Żurek, Hanna Pieńkowska Zielińska, Jarosław Gliszczyński, Katarzyna Ćwirko- Kusztan
Miriam Kamińska, Dagmara Stupińska
Granice oddziaływań psychologicznych – kiedy kontenerowanie przestaje być terapeutyczne.
Emilia Dyczkowska
Zawód: człowiek. O psychoterapii od środka
Krystyna Mierzejewska-Orzechowska
Autorefl eksja nad własnym procesem stawania się psychoterapeutą/tką.
Ewelina Rypina-Cywińska
Jeden zawód czy wiele tożsamości? Kto wybiera CBT, podejście psychodynamiczne i humanistyczno-egzystencjalne?
Anna Szeniman-Łysak, Justyna Parlak
Rozwój tożsamości psychoterapeuty w cyklu życia
Ewa Bąk
Wyzwania w pracy z rodziną zorganizowaną w oparciu o mechanizmy perwersyjne. – realia i granice psychoterapii
Martyna Iwanicka-Kabat
Pierwszoosobowa perspektywa w gabinecie: Jak badać i rozumieć subiektywne doświadczenia psychoterapeutów?
Włącz się w debatę o zawodzie psychoterapeuty
Dołącz do naszej konferencji — Porozmawiajmy o przyszłości psychoterapii
Weź udział w konferencji poświęconej temu, czym dziś jest zawód psychoterapeuty — jego tożsamości, odpowiedzialności, praktyce i miejscu wobec nowych wyzwań. Spotkaj się z osobami współtworzącymi środowisko psychoterapii, wysłuchaj ważnych głosów i włącz się we wspólną refleksję nad tym, dokąd zmierza nasz zawód.